W mitologii Irokezów, konfederacji sześciu plemion rdzennych Ameryki Północnej, istnieje potężny symbol znany jako Wielkie Drzewo Pokoju (ang. Great Tree of Peace). Jest ono centralnym elementem ich mitu o stworzeniu Konfederacji Irokezów i symbolizuje pokój, jedność i siłę.
Według legendy, Prorok zwany Peacemaker (Dekanawida) przybył do zwaśnionych plemion Irokezów, niosąc przesłanie pokoju. Aby symbolicznie zakończyć ich konflikty, zasadził on Wielkie Drzewo Białej Sosny (ang. Great White Pine). To nie było zwykłe drzewo. Miało ono niezwykle długie igły, rosnące w grupach po pięć, symbolizujące jedność pierwotnych pięciu plemion. Pod jego korzeniami Peacemaker zakopał wszystkie narzędzia wojny, aby nigdy więcej nie zostały wykopane.
Wierzchołek Drzewa sięgał nieba, zapraszając wszystkie narody do szukania pod nim schronienia. Na samym szczycie siedział orzeł, strzegący pokoju i ostrzegający przed jakimkolwiek zagrożeniem. Białe korzenie Drzewa rozciągały się we wszystkich czterech kierunkach świata, symbolizując ścieżki pokoju, które są otwarte dla wszystkich.
Wielkie Drzewo Życia stało się potężnym symbolem Konfederacji Irokezów, przypominającym o potrzebie jedności, pokoju i wzajemnego szacunku. Jego obraz pojawia się na flagach i w tradycyjnej sztuce Irokezów. Rada Konfederacji zbierała się pod symbolem tego drzewa, aby podejmować ważne decyzje dotyczące całego narodu.
Chociaż jest to konkretny gatunek drzewa – biała sosna – w kontekście mitologicznym urasta ono do rangi archetypu Drzewa Świata, podobnie jak w innych kulturach. Łączy ono niebo z ziemią, symbolizuje wzrost i trwałość oraz stanowi centrum duchowe i polityczne.
